Idea to alphabet...Thinking to writing

คุณยังจำได้ไหมว่าวันนี้ของปีที่แล้วคุณคิดอะไร?

ยังจำได้ไหมว่าเมื่อปีที่แล้วคุณเคยโกรธใครไว้บ้างและเพราะอะไร?

ยังจำได้มั้ยว่าเมื่อก่อนคุณฝันอะไรไว้?

จำได้ไหมว่าเวลาถูกพ่อแม่หรือพี่ว่าคุณคิดอะไรอยู่ในใจ?

เวลา...ไม่เคยคืนย้อนมา...เหมือนกับที่ความคิดของเราก็ไม่เคยหวนคืน...

จะมีสักกี่คนที่พอโตเป็นผู้ใหญ่ ทำงานหาเงินได้แล้วจะกลับมาคิดอย่างจริงจังว่า...ระหว่างที่เราพยายามจะเปลี่ยนตัวเองให้โตนั้น

เราสูญเสียอะไรไปบ้าง?

ความฝันหรือเปล่า?

ของที่เคยอยากได้ อย่างเช่น สมุดภาพการ์ตูนแสนแพง

แต่พอมาตอนนี้กลับคิดว่าก็แค่สมุดภาพเอาเงินไปซื้อเครื่องสำอางค์รึไปเติมเงินคุยกับเพื่อนกับแฟนดีกว่า

วีพอนึกขึ้นมาแบบนี้ก็รู้สึกกลัวนะคะ ถ้าวีเปลี่ยนไปล่ะ วีจะกลายเป็นวีอีกคนไปเลยรึเปล่า ?

มีผู้ใหญ่มากมายที่พอเห็นเด็กทำหรือพูดอะไรที่ขัดกับสมัยตนเองก็นึกค่อนขอดในใจว่า

ทำไมเด็กสมัยนี้ถึงได้เป็นแบบนี้ พ่อแม่ไม่สั่งสอนหรือ

วีคิดอีกอย่างนะคะ ต่อให้พ่อแม่สั่งสอนดีแค่ไหนแต่ถ้าลูกไม่รักดีก็ไปหมดแหล่ะค่ะ

ผู้ใหญ่ลืมนึกไปหรือเปล่าว่าสมัยที่ตนเป็นวัยรุ่นเคยทำอะไรไว้บ้าง?

ไม่เคยโดดเรียนจริงหรือ?

ไม่เคยลอกการบ้านหรือข้อสอบเลยแน่ใจ?

ไม่เคยหลับในห้องเรียน

แอบเอาขนมกินตอนครูสอน

โดดทำเวร

ล้อเลียน ตั้งฉายาต่างๆให้ครู

แอบอ่านการ์ตูนใต้โต๊ะ

ผู้ใหญ่ผ่านวัยรุ่นมาได้โดยไม่เคยทำสิ่งเหล่านี้จริงๆน่ะเหรอ?

วีจะไม่บอกว่าวีไม่เชื่อ แต่วีจะบอกว่าถึงแม้จะไม่เคยทำแต่ในใจลึกๆต้องเคยอยากแน่ๆ

อย่างน้อยที่สุดเรื่องหลับในห้อง โดดเรียนหลับแอบกินขนมเนี่ยน่าจะเคยกันนะคะ

ปีที่แล้ววีจำได้เลยว่าเป็นปีแห่งความสุขของวีเลย

ได้ทำสิ่งที่ชอบ

ได้เจอกับกลุ่มเพื่อนใหม่ที่เราอยู่ด้วยแล้วมีความสุข

วีจำได้ว่าวีไม่ชอบอาจารย์บางคนเพราะอะไร

วีจำได้ว่าทำไมคะแนนวิชานี้ๆถึงดี ทำไมอันนี้ถึงแย่

วีจำได้ว่าไม่ชอบเพื่อนคนนี้เพราะอะไร

วียังจำได้ว่า...สมัยเด็กๆ วีมีความฝันอะไร

วียังจำได้ว่า วีเคยฝันเฟื่องแค่ไหน

แต่...วีกลับจำไม่ได้เลยว่า...วีได้ทำอะไรหายไปหรือเปล่า...

วีกำลังจะกลายเป็นผู้ใหญ่ที่ลืมวันวานหรือเปล่านะ?